بازنشستگی ، سال های دور از پرواز

بازنشستگی ، سال های دور از پرواز

دوستان ؛ با  بال شکسته به  سفر فکر کنید

 کلمات و ترکیب های تازه : بازنشستگی پایان  زندگی نیست آغاز چلچلی است!

  (قسمت چهارم  )

 

درسومین چله و در ابتدای راه بازنشستگی باید  دوباره خود را به عیال  ثابت کنم . خود را به آبی بزنم  که مسی ها می برند و یا خود را  به  آتشی بزنم که سیصد هکتار از جنگل های ارژن  شهربابک را سوزانده است که حاصل عدم  مدیریت منابع وسوء مدیریت اجرایی است حتی خاکی برایمان نمی ماند که بر سر کنیم  .

البته بازنشستگی مزایایی هم دارد بزرگترینش این  است که بدون تایید شورای اسلامی شهر و  بدون گزینش می توانی  شهردار شوی .شهردار  شهری شوی همچون زنجان . شهردار زن جان  بشوی !!!!

البته  اگر  شهرداران  شهربابک  حسودی شان  نشود  که چرا  ما بی درد سر شهردار زنجان  شدیم  آن  ها  هم  می شوند !!! آن هم  وقتی که  همچون  بازی نشسته  بر حوض کنار باغچه ی خانه  گل  آب بدهید و  سبزی بکارید اما   دسته  گل  به  آب  ندهید !

چه  بد وقتی است  آن هم  وقتی که  عیال  یا  همان  (زن جان) ت  فریاد  می زند  مگر مرخصی  زایمان  مادام  العمر گرفته  ای که از خانه  برون  نمی شوی ؟؟

عیال  به  سبک  روزنامه  نگاران  معترض  ادامه  می دهد  چرا بازنشست  شده  ای   ادای مرفه  هان  بی درد  را  در می آورید ؟؟ در حالیکه  از درد  به  خود  می پیچید ؟؟؟

و من  در  جوابش در دلم و بی صدا  می گویم  :با  این  اوضاع  و  معرکه   ما  قبل  از بازنشستگی هم  بی صدا   زایمان ها کرده  ایم .  زیر  خرج  های  کمر شکن ، زیر  شهریه  های دانشگاه  آزاد  بچه  ها ، زیرتامین جهیزیه ، تهیه مسکن ، زیر  بی توجهی های  اولاد خصوصا آنجا  که  پیری فرزانه گفت :»المال  و  الاولاد  فتنه«  و  من  مال  را   سیاست  معنی کردم  مالی که  با  بازنشستگی و  سرک  کشیدن  در رسانه  های  آن  طرف  آب ، این  طرف آب ، بدون  فتنه در تو  ظهور می کند.

با  خود  می اندیشم  برای برون  رفت  از حصر خانگی  و آسوده  شدن  از شکوه های آشکار و  زیر  لب عیال  بروم  پنهانی نصاب ماهواره  بشوم  چون  وقتی ماهواره  را  وصل  می کنی انگار  در دنیا  به  بهشت  وصل شان  کردی  حداقل  اش این  است  که  دوتا  »خدا  پدر ش را  بیامرزد«  نثار آدم  می کنن  حالا  به  ما  چه  ربطی دارد  که   به شبکه  های مبتذل  و  خاک  برسری  روی بیاورند  و  یا  شبکه ی فرهنگی و  قرآن  نگاه  کنند!

دقیقا  همان  قصه ی مرده  شور است  چه  به  جهنم  برود  چه  به  بهشت  ولی  در حقیقت  مرده  شور ترکیب  غلطی را  باید  ببرد   که  آخر پیری معرکه  گیری درست  می کند .

از یک  طرف  می گویم  بروم  آژانس تدفین و  ترحیم   راه  بیاندازم  ویژه ی بازنشستگان   که هم  پول قبر، غسل  ،  کَفن  و  دفن  خودمان  را  در می آوریم (البته   بدون  آنکه  پدر کسی را  در آوریم)   و هم  از بی کفنی زندگی بیخود  نمی کنیم  و  از طرفی ثواب هم  می کنیم  چون  می دانیم  چطور خاک  کنیم  و  در تلقین  چه   بخوانیم  که  اگر دنیا  را  نداشتیم  آخرت  را   داشته  باشیم  این  خودش امید  به  جامعه  می دهد . استراتژی ما  در بازنشستگی این  است  که  هوای بازنشسته  ها  را  داشته  باشیم  همانگونه  که ماشین پراید  داشته  باشید  در ترافیک جاده به  پراید  راه  می دهیم  ولی به  سمند هرگز.

از طرفی می گویم :یک چرخ دستی بگیرم  و  بروم  ضایعات  جمع  کنم  و  اصلا  منظورم  کسانیکه مسئولیتی قبول  می کنند  و  از عهده  اش بر نمی آیند و  یا  در برخی از انتخابات  رای نمی آورند  و  ضایع  می شوند و یا  آنها  که  اختلاس می کنند هم  نیست  چون  باید  که  هر آنچه  هست  گیرند  و  نمی توانند !

بلکه  منظور این  است  حالا   که 30 سال   ما را  دنبال  نخود  سیاه  تعلیم  و  تربیت  فرستادید  و  حاصل  آن تعلیم  و  تربیت   بی سوادی مطلق تربیت  شدگان   با  مدارک  عالی، طلاق ،  اعتیاد  و  دین  گریزی ، دکل  دزدی  و بابک  زنجانی وغیرو شده  تصمیم  گرفتیم  تا دیگر  ما  به  اعتراض بلند  نشویم  و  به  تحصن  ننشینیم   زیرا  ظریفی گفته  است  : اگر قصد  خدمت و  اصلاح   نداشته  باشی چه  به  نماز ایستاده  باشی  چه  به  شراب نشسته ،  توفیری نمی کند . پس ما  هم  اعتراض نمی کنیم  تا  آسوده خاطر بمیریم. یا  ترک  تجارت  قلم کنیم  و  به  حجره  ای در انزوا  بنشینیم.

بدبختی کار در بازنشستگی یکی و  دو  تا  نیست   اگر نان  تازه  گرفتن  دیر شود  و  یا  اگر در خانه  جایی لم  داده  باشی که  محل  جارو  کردن  یا  در سه  دانگ  مهریه ی عیال  واقع شده  باشد   و  ماهواره  یا  همان  شبکه  های خاک  برسری  نگاه  کنیم با  اعتراض عیال  روبرو  می شوی  وقتی که  فریاد  می زند:  بلند  شو  و  خودت  را  جمع  کن  و  دو  تا  نون  بگیر دولت  پول یامفتی نمی دهد  که  شما  در خانه  پای شبکه  های خاک  برسری لم  بدهی و  زنان  بزک  شده  را  رصد کنی!!!!

عیال  با  خشم  می گوید: واقعا  به  چهل  رسیده  اید  ول  شده  اید کاش به  پنجاه  که  رسیدید  فشار به  چند  جای شما  بیاورند  تا بفهمید  باز نشستگی پایان  زندگی نیست؟   عیال  ادامه  می دهد :انگار تجربه  و  دانش تان   زایمان  کرده  باشد  . از نظر عیال   بازنشستگی یعنی مرخصی زایمان   و  آن  هم  زایمان  مادام  العمر  و  بدبختی اینجاست  که  دردش را  می کشی اما  ثمری در کار نیست !!! گفتم: عیال؛ چه کنم  شهربابک  یک  زمین  گلف که  ندارد  ، یک  پارک  که  بشود  در آن  مار و  پله  بازی کرد   هم ندارد  که  هی برویم  بالا  و  هی مار ما  را  بزند  و هی  بیاییم  پایین. و چون صبح  دولت  هیچکس نمی دمد و  دولتمردان  برای بازنشستگان  آستینی بالا  نمی زنند  مجبوریم  با  بقیه  ی پیر مردها  و  پیر زن  ها  برویم  پارک  کودک  و کودک  درون  مان  را  فعال  کنیم  و  شطرنج بازی کنیم  و  منچ  و  تخته  نرد را  احیا  کنیم  و  وقت  را  به  خاک  و  خون  بکشیم  تا  روزی که  نقاب از این  جهان  برکشیم .

 

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *